Biz Böyleyiz

-




 Bir filminde kötü olsun be Hümeyra'm 😏. Özellikle filmin yazarlığında Berrak Tüzünataç'ın parmağının olması ve Emre rolünü kendi oynaması... Ya film çok güzeldi. Sonunda birkaç gözyaşıyla beraber şarabımı kapıp onlara eşlik etme isteği..



     Çılgın mı çılgın, olaysız duramayan, çocukken birlikte büyümüş 5 kişi... Ve onları anneleri gibi büyütmüş Nezihe.. Ve  ve ve havuzlu bir ev.😁 

            Hayatın akışında ilerleyen bu kişiler bir gün Nezo'mun hastalanmasıyla apar topar İzmir'e yola çıkarlar. 



    Doktor Nezihe teyzenin fazla zamanı kalmadığını, dinlenip güzel zaman geçirmesi gerektiğini söyler. Daha sonra  Beril, Nezihe teyzenin ışığını kapatmak için odasına girer ve çekmecede birkaç fotoğraf bulur. Bu fotoğraftaki adamın orada olmalarının sebebi olduğunu  düşünmesiyle olaylar karman çorman olur. Gökçe ve Emre'nin çocuksu hareketlerinden dolayı Beril ve Emre'nin arasındaki gerginlik daha da artar ve herkes birbirine kırgınlıklarını döker.
   


  
 Filmde bilmeniz gereken önemli noktalar:
  -  Emre ile Emrah - Dolunay ile Gökçe kardeştir. Efsun'da Dolunay'ın sıra arkadaşıdır. Ha bi de Beril var. Gökçe'nin sevgilisi. Gökçe kıza çok haksızlık yapıyor bence.
  - Emre ile Gökçe lisede eski sevgililer. 

        Bu ikili çocuk gibi ne beraber olabiliyorlar ne de ayrı. 




 Aslında tamda birbirine göre yaratılmış bu çift bir yanlış anlaşılma üzerine ayrılıyorlar ve arkadaş olarak devam ediyorlar. Aslında ikisinin de aklında birbirleri var ama bunu söyleyemiyorlar. Hatta ve hatta Gökçe, Emre için düğününü bırakıp İstanbul'a gidiyor. 

    Bunun yanında Dolunay eşini kısıtlayan, herkesin özeline burnunu sokan biri ama tam tersi olan Efsun çok geniş fikirli, kimsenin özeline burnunu sokmayan bir kadın. Şahsen Efsun'un bazı fikirlerini hiç onaylamıyorum. Kocasının eski sevgilisinin evinde kalması... Bu genişlik bana fazla 😊




Arada olan Beril'e oluyor. Kız saf, Gökçe'ye yardımcı olmak istiyor ama işte Gökçe...

Neyse film tam böyle keyifle izleyebileceğiniz, yer yer komik yer yer üzüleceğiniz hatta sonunda kesin üzüleceğiniz bir film.
Nezo'mun o hayat enerjisi, Emrah'ın ölüm şakalarına bile gülmesi.. Ya Hümeyra sen bu film sektörüne gelmiş en iyi sanatçılardansın. O kadar güzel oynamış ki bu rolü. Neyi kötü oynuyor ki zaten ? :)



🌼

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sohbetler 8*

-
      Konuşmaya çok ihtiyacım olduğunu fark ettim ama maalesef etrafımda aynı yaralardan muzdarip insan yok. Fakat illa bunu okuyan biri (ki maalesef okunmuyor) yaşamıştır bunları. Güzel sayılabilecek bir üniversite hayatı yaşıyorum fakat anksiyete ve çok düşünme belasından kurtulamadığım için mutsuz oluyorum.      Vizelerden sonra eve gittim ve sandığımdan daha çok özlemişim ailemi, evimi, odamı, kendimi.. Ne kadar arkadaşların da olsa kendin gibi hissedemiyorsun çoğu zaman. Bir söz var tek başına olduğun halin ile yanında bir kişi bile gelse o halin arasında farklar var. Tam sözü hatırlayamadım ama bunu anlatıyordu. Sorumluluk, uyum sağlama ve güzel olan şeyleri bozma endişesi kendinin biraz daha farklı formunu ortaya koymaya itiyor insanı. Bu psikolojik olarak hem bir adaptasyon hem de savunma iç güdüsü.      Her neyse evde geçirdiğim 9 gün bana o kadar iyi hissettirdi ki. 3 günümü hastanede geçirsem de (bazı kontroller için) o bile çok gü...
Devamı

2024*

-
      Çok hoşuma giden bir nakaratın tam şarkısını açmış ve hayal kırıklığına uğramışım gibi. Şimdilerde fark ediyorum da bir çok şey benim için gerçekten hayal kırıklığı. 2024 bana kötü şeyler getirdiğini iddia etmiyorum fakat getirmesini umduğum hiçbir şeyi umduğum gibi getirmedi. Bu yıl biraz da insan olmanın acımasız taraflarıyla münasebetimin sınırları aşmasından da kaynaklı olabilir.     Sizi 2024'ün başına getireceğim. Büyük bir sınav kaygı sı. O zamanlar ait olduğum hiçbir şey yokmuş gibi hissediyordum. Boşuna hazırlandığımı hissediyordum. Artı olarak üniversite korkusuyla mücadele ediyordum. Başka bir şehirde tek başına olmak oldukça zor gibiydi. Şimdi bakınca neden bu kadar korktuğumu anlasam da insan eşsiz bir varlık. Her şeye adapte olabilir.      Aslında sanırım bunların hiçbirini konuşmak istemiyorum. İnsan gerçekten bu evrende tek başına. Ailedir, arkadaştır hiçbiri bu duyguyu alıp götüremiyor. Ben bazen çok güveniyorum, işte diyoru...
Devamı

22.

-
         Şu sıralar benim için yazmak çok zor. Bir şeyleri kendi içimde tam olarak tanımlayamazken insan kelimelere dökemiyor tabii. En zor yaşlarımdan birini yaşadım sanırım, 21. Koskoca bir savaş alanından, yara bere içinde çıktım gibi. Ne başı ne sonu kolaydı benim için bu yılın.           Ama insan sanırım en çok da böyle şeylerle büyüyor. Mesela kimseye güvenmemeyi öğretiyor hayat sana. İnsan zaten bu hayatta kalıcı değil ki, ölüyoruz. Kim kimin hayatında kalıcı olabilir ki o zaman. Ama nereden bilebilirdim ki, bana hiç öyle öğretmediler. Ben insanları yarı yolda bırakmanın kötü bir şey olduğunu bilerek büyüdüm. Ben insanlarla çok yakın olduğumda kalp bağıyla sımsıkı bağlanacağımızı düşünerek yaşadım. İlk büyüme darbemi atana bu yüzden bir zamanlar kardeşim dedim.           Bu yaşımda insanların maskeleri olduğunu öğrendim mesela. İşine yaradığın sürece sana melek maskeleri takan insanlarla dolu bu...
Devamı