Sohbetler*3

-
        Gram hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Ruhum sanki hastalıktan geberiyor gibi hissediyorum. Olur ya bazen ölesiniz gelir, benim son zamanlarda rutinim oldu. Ölmek istiyorum ama korkuyorum da. Neyden korktuğumu çözemiyorum tam olarak. Ölünce hiçbir sorumluluğum kalmayacak nasılsa, her şey önemini yitirecek. Ama yapamıyorum işte. 

       Şu aralar kimseye değer vermek istemiyorum. İnsanların gitmelerinden yoruldum. Öylesine birileriyle konuşmak bana iyi geliyor. Çünkü illa bir şey oluyor ve o kadar değer vermeme rağmen gidiyorlar. Geri döndüklerinde ben çoktan savaşımı yaşamış ve geç kalmış oluyorlar. Devam edemiyorum çünkü illa bir yerde gideceklerini hissediyorum. En küçük tartışmada bile gidecekler sanki. Bir süreçten geçiyorum ve böyle hissetmek bana iyi gelmiyor. Bu yüzden aşık olduğum kişiden bile ayrıldım.

        İnsanların, anlayışsız olduğu konusunda hemfikir olmaya başladım. Ne kadar çok şey anlatırsan anlat bir yerden sonra kendilerinin hisleri baskın geliyor. Bu konuda haksız değiller ama biri sana ne yaşadığını anlattıktan sonra niye hala ondan normal davranmasını bekleyesin ki. Belli ki dengesiz davranacak, düşünmeden kıra döke hareket edecek. Belki ona iyi gelen budur sadece. Düşünün biraz...

        Kafam bomboş, aklıma gelen sadece bunlar. Sohbetimiz sona ermiştir!



🐭

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sohbetler 8*

-
      Konuşmaya çok ihtiyacım olduğunu fark ettim ama maalesef etrafımda aynı yaralardan muzdarip insan yok. Fakat illa bunu okuyan biri (ki maalesef okunmuyor) yaşamıştır bunları. Güzel sayılabilecek bir üniversite hayatı yaşıyorum fakat anksiyete ve çok düşünme belasından kurtulamadığım için mutsuz oluyorum.      Vizelerden sonra eve gittim ve sandığımdan daha çok özlemişim ailemi, evimi, odamı, kendimi.. Ne kadar arkadaşların da olsa kendin gibi hissedemiyorsun çoğu zaman. Bir söz var tek başına olduğun halin ile yanında bir kişi bile gelse o halin arasında farklar var. Tam sözü hatırlayamadım ama bunu anlatıyordu. Sorumluluk, uyum sağlama ve güzel olan şeyleri bozma endişesi kendinin biraz daha farklı formunu ortaya koymaya itiyor insanı. Bu psikolojik olarak hem bir adaptasyon hem de savunma iç güdüsü.      Her neyse evde geçirdiğim 9 gün bana o kadar iyi hissettirdi ki. 3 günümü hastanede geçirsem de (bazı kontroller için) o bile çok gü...
Devamı

2024*

-
      Çok hoşuma giden bir nakaratın tam şarkısını açmış ve hayal kırıklığına uğramışım gibi. Şimdilerde fark ediyorum da bir çok şey benim için gerçekten hayal kırıklığı. 2024 bana kötü şeyler getirdiğini iddia etmiyorum fakat getirmesini umduğum hiçbir şeyi umduğum gibi getirmedi. Bu yıl biraz da insan olmanın acımasız taraflarıyla münasebetimin sınırları aşmasından da kaynaklı olabilir.     Sizi 2024'ün başına getireceğim. Büyük bir sınav kaygı sı. O zamanlar ait olduğum hiçbir şey yokmuş gibi hissediyordum. Boşuna hazırlandığımı hissediyordum. Artı olarak üniversite korkusuyla mücadele ediyordum. Başka bir şehirde tek başına olmak oldukça zor gibiydi. Şimdi bakınca neden bu kadar korktuğumu anlasam da insan eşsiz bir varlık. Her şeye adapte olabilir.      Aslında sanırım bunların hiçbirini konuşmak istemiyorum. İnsan gerçekten bu evrende tek başına. Ailedir, arkadaştır hiçbiri bu duyguyu alıp götüremiyor. Ben bazen çok güveniyorum, işte diyoru...
Devamı

22.

-
         Şu sıralar benim için yazmak çok zor. Bir şeyleri kendi içimde tam olarak tanımlayamazken insan kelimelere dökemiyor tabii. En zor yaşlarımdan birini yaşadım sanırım, 21. Koskoca bir savaş alanından, yara bere içinde çıktım gibi. Ne başı ne sonu kolaydı benim için bu yılın.           Ama insan sanırım en çok da böyle şeylerle büyüyor. Mesela kimseye güvenmemeyi öğretiyor hayat sana. İnsan zaten bu hayatta kalıcı değil ki, ölüyoruz. Kim kimin hayatında kalıcı olabilir ki o zaman. Ama nereden bilebilirdim ki, bana hiç öyle öğretmediler. Ben insanları yarı yolda bırakmanın kötü bir şey olduğunu bilerek büyüdüm. Ben insanlarla çok yakın olduğumda kalp bağıyla sımsıkı bağlanacağımızı düşünerek yaşadım. İlk büyüme darbemi atana bu yüzden bir zamanlar kardeşim dedim.           Bu yaşımda insanların maskeleri olduğunu öğrendim mesela. İşine yaradığın sürece sana melek maskeleri takan insanlarla dolu bu...
Devamı