AFFETTİM HERKESİ YALAN

-

 Niye affetmek zorundayım? Niye ? NEDEN? Affetmektense kaçmak daha kolay değil mi? Niye çözmek zorunda kalıyorum? BAĞIRSAK MİKROBİYATALARININ DA..... Beni depresyona sokan her şeyinde!!!!!! Kendimi çok sevdiğim için birilerini affedeyim bile demeye dilim varmıyor artık. Çünkü ondan bile memnun değilim. İstemiyorum. İnsanlarla konuşmayı şu sıralar. Birileriyle görüşmek, biri için birilerini affetmek ve konuşmak İSTEMİYORUM. Gönlümü kıranları affetmek falan istemiyorum. Sonra şundan dolayı kavga ediyorum kendimle o insanları seviyorsun ama(!). Seviyor muyum hiç sanmıyorum ya. Bu yazıya 28.12.2025 itibariyle devam ediyorum Öfkeli margarita. Affetmiyorsun zaten. Affetmedin de. Affetmeyi kendine yedirmedin çünkü. Uzaklaşamadın da. Sadece acıyı unutan zihnin unutmayı seçti. Affedemiyorum nedeni bulamadım. Affetmeyi niye kendime yedirmediğimi bulamadım. Bulmakta pek istemiyorum. Cahillik güzel geliyor artık. Diğer türlü sorumluluk kazanıyorsun. Belki özgürlüğünü sağlıyorsun ama bilmiyorum bu konu hala havada ama eskisi gibi öfkeli değilsin. Açıklamalar duydukça olur öyle diyorsun. O insanlarda ilk kez gelir sonuçta hayatta. Sende acemilikler gerçekleştiriyorsun. Sadece sana ne yarar onunla devam etsen daha kolay olacak hayatın. Kendine geri dön. Bu da bana hizmet ediyor dedi bir akşam Esra Öksüz bana. Sigarasını göstererek. Bastırma eylemi ama dedim. Bak o da bir hizmet işte. Zararlı gördüğün şeyler bile bir hizmet dedi. Mutluluk bu dünyada her yerde nasıl baktığına bağlı. O insan o hatayı yaparak da sana hizmet ediyor. Yanlış evet ama bu bir hizmet.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sohbetler 8*

-
      Konuşmaya çok ihtiyacım olduğunu fark ettim ama maalesef etrafımda aynı yaralardan muzdarip insan yok. Fakat illa bunu okuyan biri (ki maalesef okunmuyor) yaşamıştır bunları. Güzel sayılabilecek bir üniversite hayatı yaşıyorum fakat anksiyete ve çok düşünme belasından kurtulamadığım için mutsuz oluyorum.      Vizelerden sonra eve gittim ve sandığımdan daha çok özlemişim ailemi, evimi, odamı, kendimi.. Ne kadar arkadaşların da olsa kendin gibi hissedemiyorsun çoğu zaman. Bir söz var tek başına olduğun halin ile yanında bir kişi bile gelse o halin arasında farklar var. Tam sözü hatırlayamadım ama bunu anlatıyordu. Sorumluluk, uyum sağlama ve güzel olan şeyleri bozma endişesi kendinin biraz daha farklı formunu ortaya koymaya itiyor insanı. Bu psikolojik olarak hem bir adaptasyon hem de savunma iç güdüsü.      Her neyse evde geçirdiğim 9 gün bana o kadar iyi hissettirdi ki. 3 günümü hastanede geçirsem de (bazı kontroller için) o bile çok gü...
Devamı

2024*

-
      Çok hoşuma giden bir nakaratın tam şarkısını açmış ve hayal kırıklığına uğramışım gibi. Şimdilerde fark ediyorum da bir çok şey benim için gerçekten hayal kırıklığı. 2024 bana kötü şeyler getirdiğini iddia etmiyorum fakat getirmesini umduğum hiçbir şeyi umduğum gibi getirmedi. Bu yıl biraz da insan olmanın acımasız taraflarıyla münasebetimin sınırları aşmasından da kaynaklı olabilir.     Sizi 2024'ün başına getireceğim. Büyük bir sınav kaygı sı. O zamanlar ait olduğum hiçbir şey yokmuş gibi hissediyordum. Boşuna hazırlandığımı hissediyordum. Artı olarak üniversite korkusuyla mücadele ediyordum. Başka bir şehirde tek başına olmak oldukça zor gibiydi. Şimdi bakınca neden bu kadar korktuğumu anlasam da insan eşsiz bir varlık. Her şeye adapte olabilir.      Aslında sanırım bunların hiçbirini konuşmak istemiyorum. İnsan gerçekten bu evrende tek başına. Ailedir, arkadaştır hiçbiri bu duyguyu alıp götüremiyor. Ben bazen çok güveniyorum, işte diyoru...
Devamı

22.

-
         Şu sıralar benim için yazmak çok zor. Bir şeyleri kendi içimde tam olarak tanımlayamazken insan kelimelere dökemiyor tabii. En zor yaşlarımdan birini yaşadım sanırım, 21. Koskoca bir savaş alanından, yara bere içinde çıktım gibi. Ne başı ne sonu kolaydı benim için bu yılın.           Ama insan sanırım en çok da böyle şeylerle büyüyor. Mesela kimseye güvenmemeyi öğretiyor hayat sana. İnsan zaten bu hayatta kalıcı değil ki, ölüyoruz. Kim kimin hayatında kalıcı olabilir ki o zaman. Ama nereden bilebilirdim ki, bana hiç öyle öğretmediler. Ben insanları yarı yolda bırakmanın kötü bir şey olduğunu bilerek büyüdüm. Ben insanlarla çok yakın olduğumda kalp bağıyla sımsıkı bağlanacağımızı düşünerek yaşadım. İlk büyüme darbemi atana bu yüzden bir zamanlar kardeşim dedim.           Bu yaşımda insanların maskeleri olduğunu öğrendim mesela. İşine yaradığın sürece sana melek maskeleri takan insanlarla dolu bu...
Devamı